Türkçe de...

BiR BAYRAM GÜNÜ

Benim adım Gülnihâl. Ailemle beraber Yalova'da oturuyoruz. Ailemiz beş kişi. Annem, babam, ablam, ağabeyim ve ben. Babam öğretmen, annem terzidir. Ablam tıp fakültesini bitirdi ve stajer doktor oldu. Ağabeyim ise fizik mühendisliğinde okuyor. Ben şu anda 17 yaşındayım ve lise ikiye gi­diyorum. Gelecek sene üniversite sınavında başarılı olup hukuk fakülte­sinde okumak istiyorum.

Sizlere beş sene önce olan ve beni çok etkileyen bir anımı anlatmak is­tiyorum. Bir bayram günüydü. Sabah erkenden kalkıp kahvaltımızı yaptık. Hemen elbiselerimizi giyip evden çıktık, çünkü biz ailece bayramın ilk gü­nü büyüklerimizi ziyaret ederiz. Hava çok güzeldi; bu yüzden yürümeye ka­rar verdik. Oldukça neşeliydik. Ancak, neşemiz çok kısa sürdü, çünkü yol­da bir çocuk gördük. Çocuk kördü ve karşıya geçmek istiyordu, ama orada oyun oynayan yaramaz birkaç çocuk onu birden yola ittiler ve sonra da gü­lüp alay ettiler. Tam o sırada bir araba çocuğa çarptı. Biz hemen koşup ço­cuğu arabayla hastahaneye götürdük. Çocuğu ameliyat ettiler. Zavallı; an­cak on beş gün sonra iyileşti. Ben her gün onu ziyaret ettim ve çok iyi ar­kadaş olduk. Şimdi hâlâ arkadaşız, işte ben bu olayı hiç unutmadım. Sizler de unutmayın ki; insanların kusurlarıyla alay etmek hiçbir insana yakışmaz.