Yabancılara Türkçe Öğretiminde C1 Düzeyinde Yazılı Akran Geribildirimlerine İlişkin Görünümler

Bu araştırmanın amacı, C1 düzeyinde Türkçe öğrenen yabancı öğrencilerin yazılı anlatımı düzenleme sürecinde akranlarına sağladıkları yazılı geribildirimleri çeşitli açılardan betimlemek ve bu betimlenmeye dayanarak akran değerlendirme etkinliklerinin işlevselliğini sorgulamaktır. Araştırmada C1 düzeyinde Türkçe öğrenen 32 öğrencinin akranlarına verdiği geribildirimler üzerinde içerik çözümlemesi yapılmış, yazımsal ulamlar da dikkate alınarak geribildirimler doğru yazımlara yönelik olup olmamalarına, doğru-yanlış oluşlarına ve türlerine göre sınıflandırılmıştır. Elde edilen veriler frekans ve yüzde olarak sunulmuştur. Araştırmadan elde edilen bulgular öğrenciler tarafından metinlere toplam 404 geribildirim verildiğini, bu geribildirimlerin %5.69’unun (23 geribildirim) metinlerdeki doğru yazımlara yönelik olduğunu ortaya koymuştur. Araştırmadan elde edilen bir diğer bulgu ise metinlerdeki toplam yanlış sayısının 381 olduğunu ve öğrencilerin bu 381 yanlışın %78.48’ine (299 geribildirim) geribildirim sağlayabildiklerini göstermiştir. Öte yandan öğrenciler metinlerdeki yanlışlara %88.96 oranında doğrudan düzeltici, % 11.04 oranında dolaylı düzeltici geribildirim sağlamışlardır. Araştırmadan elde edilen bulgular genel olarak değerlendirildiğinde, akran değerlendirme etkinliklerinin metinlerindeki yanlışları belirleme ve düzenlemede verimli bir sınıf etkinliği olabileceğini göstermektedir.

Avrupa Dil Portfolyosu'nda dil düzeylerinden A1 ve A2 temel düzey, B1 ve B2 bağımsız düzey, C1 ve C2 yetkin düzey olarak tanımlanır. C1 düzeyine gelen bir dil öğrenicisinin hedef dilde karmaşık konularda, bağlantıların ve ilişkilerin açıkça ortaya konduğu, iyi yapılandırılmış, ayrıntılar içeren metinler yoluyla kendini akıcı bir şekilde ifade edebilmesi (MEB, 2009) beklenir. Dolayısıyla C1 düzeyinde öğrenim görmekte olan bir dil öğrenicisi hedef dilin kural ve işleyişine ilişkin önemli düzeyde bilgi birikimine sahiptir. Ancak, dilin kuralllarını bilmek ile bu kuralları doğru bir biçimde işletebilmek bilişsel işlemleme basamağı açısından farklı düzeyleri temsil ederler. Nitekim, farklı dil düzeylerinde yapılan yanlış çözümlemeleri (Bölükbaş, 2011; Büyükikiz ve Hasırcı, 2013; Şahin, 2013; Çetinkaya, 2015) öğrencilerin birçok dilsel kuralı uygulamaya geçiremediklerini ve içinde bulundukları dil düzeyiyle örtüşmeyecek nitelikte dilsel yanlışlar yapabildiklerini göstermektedir.

Bir dil öğrenicisi metin oluştururken diller arası girişimden ya da diliçi ve gelişimsel etkenlerden kaynaklanan yanlışlar yapabilmektedir. Diller arası girişimden kaynaklanan yanlışlar anadilinin etkisiyle ortaya çıkarken diliçi ve gelişimsel etkenlere bağlı yanlışlar ise hedef dilin zorluklarından kaynaklanır. Çetinkaya (2015); Keshavarz (1997) ve Bargezar’ın (2013) çalışmalarından yararlanarak dil öğrenicilerinin hedef dilde yaptıkları yanlışları dilsel açıdan beş ulamda tanımlamıştır:

Yazımsal yanlışlar (Orthographic errors)                         

Sesbilimsel yanlışlar (Phonological errors)

Sözlüksel-Anlamsal yanlışlar (Lexico-Semantic errors)

Sözdizimsel yanlışlar (Syntactic errors)

Biçimbilimsel yanlışlar (Morphological errors)

Yazımsal yanlışlar özellikle konuşmadaki sesleri yazılı dilde karşılayan sembollerin yanlış kodlanmasından kaynaklanmaktadır. Örneğin, yabancı öğrenciler Türkçedeki ç harfi yerine c harfini, b harfi yerine p harfini kullanabilmektedirler (Çetinkaya, Hamzadayı,2014). Ses kodlamalarındaki yanlışların yanında küçük harf-büyük harf kullanım yanlışları, özel isim-cins isim yazım yanlışları vb. bu ulamda değerlendirilir.

 Devamını okumak için tıklayınız...

    

 Sosyal ağdan bizi takip ederek yeniliklerden haberdar olabilirsiniz.

Telif hakları için tıklayınız...                                                        
Copyright © 2010 Türkçede.org                                                 Türkçenin öğretiminde katkısı olması dileğiyle...