Tür Odaklı Yabancı Dil Öğretimi Ve Yabancı Dil Olarak Türkçe

Tür Odaklı Yabancı Dil Öğretimi, son yıllarda yabancı dil eğitimi alanında tartışılan bir kavramdır. Tür (janr) sözcüğünün etrafında şekillenen bu yaklaşıma göre yabancı dilin öğrenildiği ve hedef alındığı bağlamlar önceliklidir. Ayrıca iletişimde alıcı konumunda olan hedef kitlenin beklentilerini göz önüne almak da oldukça önemlidir. Bu çalışmada tür, Tür Odaklı Dil öğretimi ve bu öğretime farklı bakış açıları tartışılmakta ve yabancı dil olarak Türkçe öğretimi için öneriler sunulmaktadır. Tür Odaklı Yabancı Dil Öğretiminin yabancı dil olarak Türkçe öğretimine uygulanması ya da bazı unsurlarının uyarlanması doğal dil öğrenme olanakları açısından yararlı olabilir. Bu çalışmanın amacı temel olarak tür (janr) kavramının tanımını vermek, tür odaklı yabancı dil öğretiminin temel öğelerini yansıtmak, izlence geliştirmek için önerilerde bulunmak ve yabancı dil olarak Türkçe derslerinde kullanılabilecek tür odaklı yazma ve konuşma etkinlikleri için ipuçları sunmaktır.

Anahtar kelimeler: Tür odaklı öğrenme, Türkçe, Türkçe öğretimi, yabancı dil öğretimi.

Genre-Based Foreign Language Teaching and Turkish as a Foreign Language

Abstract: Genre Based Foreign Language Teaching is a popular concept which has been discussed lately. This approach which was idealized and constructed around the word of "genre", concerned the local and target contexts of language learning. In addition, giving credit to the expectations of the audience in communication is important. In this study, the term genre, genre based foreign language teaching and different approaches to this pedagogy will be discussed with practical implications for teaching Turkish as a foreign language. Applying or adapting the genre based language teaching into the systematic of teaching Turkish as a foreign language could be useful due to the natural language learning facilities it provides.

Key words: Genre-based learning, Turkish, Turkish teaching, foreign language teaching.

Türün Tanımı ve Tür Odaklı Yabancı Dil Öğretimi

Tür, metinleri gruplamak için kullanılan ve yazarların benzer durumlarda dili nasıl tipik bir şekilde kullandıklarını göstermek açısından önemli bir kavramdır (Hyland, 2004). Bir toplumun üyeleri belli türleri çok kolayca anlarlar ve üretirler. Bu durum okurun, yazarın amaçlarını anlama başarısının yüksek olmasından kaynaklanır. Bunun sebebi ise yazarın metnini üretirken hedef okurunun beklentisini göz önüne alması ve bunu da hedef okurların genel olarak bu türdeki metinlerden beklentilerini inceleyerek belirlemesidir. Türler esas olarak yemek tarifi, deneme, şiir, öykü, biyografi, mektup, şarkı, roman,kullanım kılavuzu, reçete, vasiyet, araştırma makalesi, sempozyum sunumu, doktora tezi gibi iletişimsel olaylar topluluğu olarak algılanır. Bir metnin belli bir türe ait olup olmadığı o tür ile ortak iletişimsel hedeflerinin olup olmamasına bağlıdır. Başka bir deyişle, bir türe üye metin oluşturmanın esası biçim benzerliğinden ziyade ortak hedeflerin paylaşılmasına dayanır. Tür analizcileri türlerin statik değil dinamik yapısından ve değişime açık doğasından sıkça bahsederler.

Tür sözcüğü ilk olarak ESP alanda yayın yapan bir dergide Elaine Tarone ve meslektaşları tarafından kullanıldı (Paltridge, 2001). Tür analizi çalışmaları ise bilimsel makalelerin giriş kısmını inceleyen Swales (1981) ile başlamış ve Swales'in (1990) Tür Analizi kitabı ile geniş kitlelere ulaşmıştır. Folklor çalışmalarında, edebi çalışmalarda, dilbilimde ve retorik çalışmalarında tanımı biraz farklılıklar gösterse de tür, kültürün dilde yansımasının sağlandığı ve belli amaçlar etrafında düzenlenmiş sosyal süreçler olarak tanımlanabilir (Martin ve Rothery, 1986). Bu bakış açısı daha önceden yapılmış olan kuralcı (prescriptive) sınıflandırmalara güvenmemeyi de beraberinde getirmektedir. Türler geçmiş ile gelecek arasında köprü görevi gören ve içeriğindeki fikir, inanış ve anlamların belli bir dili konuşan grup (discourse communities) üyelerince geçerli bulunduğu sosyal eylemlerdir. Türlerin iletişimsel amaçlara hizmet etmek için kullanılan sosyal eylemler olarak görülmesi gerekmektedir (Swales, 1990).

Tür odaklı dil öğretimine üç temel yaklaşım vardır:

  1. Avustralya'daki sistemik fonksiyonel dil teorisini takip edenler,
  2. Kuzey Amerika'da geliştirilmiş olan yeni retorik çalışmaları,
  3. Belli amaçlar için dili (İngilizceyi) öğrenen öğrencilerin eğitimi.
  4. Öğrencilerimiz kim? (yaş, cinsiyet, millet, ana dili, konu ile ilgili geçmiş bilgileri, sosyokültürel bilgileri, ilgileri, hedef dile karşı tutumları
  5. Öğrenciler nasıl bir öğrenme geleneğine sahip? (geçmiş öğrenme deneyimleri, öğrenme ve öğretme ile ilgili sahip oldukları kavramlar, tercih ettikleri öğrenme stil ve stratejileri)
  6. Bu dersi öğrenciler neden alıyor? (zorunlu, seçmeli, kişisel veya mesleki sebepler, ilgi ve güdülenmeleri vb.)
  7. Öğrenciler bu derste neler öğrenmek istiyorlar? (Öğrencilerin birinci ve hedef dildeki okuma-yazma becerileri, hedef türlere aşina olup olmadıkları vb.)
  8. Öğrencinin bu dersi almadaki amacı nedir? (akademik başarı, sınıf atlama veya terfi vb.)
  9. Bu dersin içeriği nasıl olmalı? (akademik konular, profesyonel alan, kişisel vb.)
  10. Bu derste hangi türlere yer verilecek? (yazılı veya sözlü türler veya her ikisi de olabilir)
  11. Bu türlerin yapısı nasıldır? (hamlelerin gelişimi, sosyal hedeflerin gerçekleştirilmesi vb.)
  12. Öğrenciler kiminle iletişim kurmayı hedefleyecek? (ana dili veya yabancı dil konuşanlar, alanında uzman kişiler, meslektaşlar, öğretmenler
  13. Bu bilgiyi öğrenciler nerede kullanacaklar? (Okul, otel gibi fiziksel ortamlar, yurt dışı yurt içi gibi dilsel ortamlar ve tanınan tanınmayan insanlarla gibi insan temelli ortamlar)
  14. Tema odaklı dersler
  15. Metin odaklı dersler
  16. Gerçek yaşamda kullanılma sıklığı,
  17. Kolaydan zora doğru sıralanma,
  18. Dilin kullanılacağı bağlamın belirlenmesi,
  19. Bu kullanım bağlamına dayanan ders hedeflerinin belirlenmesi,
  20. Bu bağlamda geçen dil olaylarının sıralanması,
  21. Bu olaylar sıralamasında karşılaşılan türlerin belirlenmesi,
  22. Öğrencinin bu bağlamdaki bir iletişime katılabilmesi için ihtiyaç duyduğu sosyobilişsel bilgilerin belirlenmesi,
  23. Örnek metinlerin toplanması ve analiz edilmesi,
  24. Bu türlere yönelik öğrenme hedeflerine ulaşılması.
  25. Bağlam, öğrencileri üniversitede okumaya hazırlanması,
  26. Hedefler, konuşma ve yazma becerilerinin üniversitede okumaya yeterli hâle gelmesi,
  27. Dil olayları üniversiteye kayıt olmayla başlar; ders seçimi, derslere katılım, kaynakları okuma ve sınavlara girme şeklinde özetle devam eder,
  28. Karşılaşılabilecek türler olarak kayıt formu, konferans, tartışma, bilimsel kitap, makale ve raporlar verilebilir,
  29. Dergilerden ve kitaplardan örnek yazılı metinler, televizyondan veya filmlerden konuşma metinleri derlenebilir,
  30. Etkinlikler yoluyla öğrencilerin gitgide özgür bir dil kullanımına kavuşması hedeflenir.

Dil öğretiminde tür yaklaşımına gitgide artan bir önem gösterilmektedir. Bu artan önemi Avustralya'daki birinci ve ikinci dil eğitimi veren kurumlarda (Sydney School), Kuzey Amerika'da yürütülen ana dilinde retorik ve yazma çalışmalarında (yeni retorik) ve Kuzey Amerika'daki üniversitelerde yabancı dil olarak İngilizceyi (English for Specific Purposes, ESP) akademik çalışmaları için öğrenen öğrencilerin eğitiminde gözlemek mümkündür. ESP yaklaşımında tür odaklı öğretimin amacı İngiliz ve Amerikan üniversitelerindeki yabancı öğrencilerin İngilizceyi akademik bağlamlarda kullanmalarını kolaylaştırmak ve bu dili konuşan gruplara üye olabilme şanslarını artırmak iken (Swales, 1990) Avustralya'daki amaç sosyo-ekonomik açıdan yetersiz öğrencilerin tüm eğitimlerinde ve yaşamlarında başarıya yaklaşmalarını sağlamaktır (Paltridge, 2001). Yeni retorik yaklaşımı ise Bakhtin'in (1986) öğretilerini takip eder ve dilbilimsel yerine etnografik incelemeleri yani sosyal, kültürel ve kurumsal bağlamları incelemeyi ön plana alır. Avustralya'daki tür odaklı çalışmalar 1980'lerin başına dayanır ve öncelikli olarak ilkokuldaki çocukların kompozisyonlarının incelenmesi ile şekillenmeye başlamıştır. Avustralyan tür çalışmaları Michael Halliday, Ruqaiya Hasan ve Jim Martin gibi sistemik fonksiyonel dil teorisi (systemic functional theory of language) çalışmaları ile ünlenmiş dilbilimcilerin çalışmalarına dayanır. Bu teori dili, "içinde bulundukları bağlama göre konuşmacıların ve yazarların dil sistemi ögelerinden yaptıkları seçimler" (Paltridge, 2001, s. 2) olarak tanımlar.

Geleneksel dil öğretim yaklaşımları dilbilgisi ve yazım kurallarına uygun dil kullanımını vurgularken bağlamsal faktörleri ihmal etme eğilimindedir. Farklı toplumların metinleri nasıl farklı şekillerde ürettiği ve kullandığı gerçeği, yabancı dil öğrencilerinin anadillerindeki iletişim becerilerini yabancı dile otomatik olarak geçirmelerine engel olmaktadır (Kern, 2000). Örneğin, İngilizce öğrenmekte olan Çinli bir öğrencinin kompozisyonunda yıllar öncesinin okuma dersinden aklında kalan cümleleri aynen kullanması, öğretmeni tarafından farklı bir akademik gelenek olarak değil intihal olarak algılanabilir (Pennycook, 1996). Bu sebeple, yabancı dil eğitimi için hazırlanacak izlenceler içerecekleri her türlü etkinlik için bir dil ve kullanım hassasiyeti yaratmayı hedeflemelidir. Beceri temelli yani dört becerinin ayrı ayrı uygulamaya döküldüğü ve bu becerilerin kuralcı bir biçimde test edildiği geleneksel yabancı dil eğitim programlarının yerine son dönemde gelişen yeni yaklaşımlar çoklu okuryazarlığı (multiliteracies) vurgulamaktadır (Barton, 1994; Flower, 1994; New London Group, 1996).

Tür odaklı yabancı dil öğretimi birçok açıdan çoklu okuryazarlık eğitimi ile paralellik taşımaktadır. Kern'in de (2000) vurguladığı gibi, yabancı dil eğitimi "sadece metin oluşturma ve anlama becerisini değil metinlere, onları üretme gelenekleri ve onların sosyal ve kültürel bağlamları arasındaki ilişkiye eleştirel bir farkındalık ile yaklaşabilmeyi" (s. 6) hedeflemelidir. Bu ise, hedef dil toplumunun iletişim uygulamalarını gözler önüne sermesi için çok çeşitli yazma ve konuşma türlerinin derslerin ayrılmaz parçası olması gerektiği anlamına gelir.

Tür odaklı yabancı dil öğretiminde dikkat edilmesi gereken bir önemli husus ise öğretmenlerin sınıf içinde yapılan analizlerde öğrencilere kuralcı değil betimleyici bir tutum içinde yaklaşmasıdır. Hedef türe örnek metinlerin incelenmesiyle başlayan dersler, öğrencilerde benzeri yapıları kullanarak doğru bir metin üretme gerekliliği gibi bir yanlış anlamaya neden olabilir. Bu yüzden öğretmenlerin bağlam bilgisi vermeden örnek metinler vermesi ve inceleme çalışmalarına başlaması önerilmez (Johns, 1997). Bunun aksine türlerin, hep belli bir iletişim topluluğu ve belli hedefler için var olduğunu belirtmek, metinleri içinde geçtiği bağlama dikkat ederek incelemek çok önem taşımaktadır. Bu, özünde doğru yapılar veya kalıp biçimlerin değil, uygun yapıların ve eğilimlerin öne çıktığı bir yabancı dil eğitimi yaklaşımıdır.

Tür Odaklı İzlence Geliştirmeye Yönelik Öneriler

Tür odaklı yabancı dil öğretiminde esas olarak yazılı ve sözlü metinler, türleri örneklendirir şekilde kullanılır. Yazılı ve sözlü metinleri tür açısından incelemenin birçok avantajının olmasının yanı sıra bu bizi kavramlardan ve işlevlerden daha kapsamlı bir biçimde düşünmeye yönlendirir (Swales, 2004). Özünde tür odaklı yabancı dil öğretimi; dil, içerik, bağlam ve iletişimsel amaçlar çerçevesinde bir dil eğitimi hedefler. Buna paralel olarak, tür odaklı dil öğretimi programlarında üniteler, ne yapısal ve işlevsel izlencelerdeki kadar küçük ne de beceri temelli izlencelerdeki kadar büyüktür (Paltridge, 2001). Üniteler metinlerdeki iletişimsel amaçları vurgular; metinsel ve dilbilimsel oluşumların tipik örneklerinin sınıf içinde incelenmesine olanak sağlar (Swales, 1986). Bu bakış açısı müfredat hazırlayanların amaç, organizasyon ve hedef kitle bakımından birbirine benzeyen metinleri bir araya getirmesine olanak sağlar. Bu dil eğitimi yaklaşımı dinamik, tarihi ve kültürel çerçeveye uygun, belli sosyal hedefleri gerçekleştirmeye dayalı dil kullanımını öne çıkarır (Kern, 2000). Bu hedefle kullanılacak metinler, yapısal incelemelerin ötesine geçerek, hangi bağlamda geçiyor, hangi iletişimsel amaçlara hizmet etmek için üretilmiş, yazar ve hedeflenen okur arasında nasıl bir ilişki var gibi sorularla incelenmelidir.

ESP alanında çalışan Flowerdew (1993) öğrencilerin hayatları boyunca ne çeşit türlere ihtiyaç duyacaklarını kestirmenin zor olduğundan bahseder. Bu sebeple, belli türlerin çalışılması kadar önemli olan, öğrencilerin türlerin nasıl birbirinden farklı olduğunu veya aynı tür için nasıl farklı metinler üretebileceklerini keşfetmeleri için olanak tanımaktır. Önemli olan, ürün ve süreç yazımlarının birbirini destekler biçimde işlemesidir. Öğrencilerin sadece belli türleri incelemesi veya üretmesi hedef olmamalı, karşılaşılabilecek yeni türleri veya belli bir türe örnek teşkil edebilecek farklı metinleri de kavrayabilme yeteneği geliştirilmelidir.

Bütün bu tartışmaların ışığında tür odaklı yabancı dil öğretimi yapabilmek için izlence hazırlarken dikkat edilmesi gereken birkaç önemli nokta vardır. ESP geleneğinde esas olan üniversite öğrencilerinin kavramakta ve kullanmakta zorlandıkları makale, deneme, laboratuvar notları, tez gibi türleri (occluded genres, bkz. Swales, 1990) çalışmaktır. Bunun için ise öncelikle öğretmen ve öğrencilerin işbirliği içinde hedef türleri belirlemesi gerekmektedir. Yani türlerin amaçlarının, öğrencilerin ilgi ve ihtiyaçlarına uygun olup olmadığına bakmak önemlidir. Bu nedenle ilk olarak hedef türler ve etkinlikler belirlenmeli, daha sonra bu etkinlikler için metinler seçilmelidir. Seçilen metinler ve bu metinler etrafında yapılacak etkinlikler öğretmen ve öğrencilerin amaçlarına, güdülenmelerine ve ilgilerine uygun olarak düzenlenmelidir (Paltridge, 2001).

Tür odaklı yabancı dil eğitimi hedefiyle izlence oluşturmaya başlarken öncelikli olarak yapılması gereken şey öğrencilerin hâlihazırda ne durumda olduğunu belirlemektir. Mevcut durumu tanımlamak için sorulması gereken soruları Hyland (2004) şu şekilde özetlemektedir:

vb.)

Bu sorular oldukça önemlidir çünkü bilindiği üzere farklı dil konuşan öğrencilerin yabancı bir dile ve bu dilin çeşitli toplumlarınca kullanılan yazma ve konuşma türlerine hâkim olması zaman alacaktır ve öğretmenin bu tip bir taramayla hedeflerini belirlemeye başlaması gerekmektedir. Mevcut durum incelendikten sonra hedef durumun incelenmesine geçilir. Esasen yazma derslerine odaklansa da Hyland'in (2004) hedef durum analizi genel olarak tür odaklı her ders için kullanılabilir:

vb.)

Bu tip temel sorular ile izlenceyi şekillendirmek bağlam, dil kullanımı ve amaçlar ışığında düşünmeyi pekiştirecektir. Ayrıca, eldeki zaman, kullanılabilecek araç gereçler ve öğrencilerin hedef dildeki seviyeleri yukarıda belirtilen esaslarda belirleyici rol oynamaktadır.

Yabancı Dil Olarak Türkçe Derslerinde Kullanılabilecek Tür Odaklı Yazma ve Konuşma Etkinlikleri

Yabancı dil olarak Türkçe eğitimi ülkemizde önem kazanmaya başlayan alanlardan bir tanesidir. "Özellikle Avrupa'da, Asya'da ve Ortadoğu'da Türkçeye karşı artan ilginin sonucu olarak, bu alanda tartışma ve araştırmaların hızlandığı gözlemlenmiştir" (Bayyurt ve Yaylı, 2011, s. 1). Toplumun kültürel değerlerinin ve normlarının konuşulan dil üzerindeki etkisi gerçeği (Vygotsky, 1978) yabancı dil eğitimi açısından önemli zorlukları da beraberinde getirmektedir. Bir toplumda dili konuşan bireyler doğdukları günden itibaren o dili çevrelerindeki akrabalarıyla, arkadaşlarıyla, komşularıyla, öğretmenleriyle konuşarak ve medya aracılığıyla öğrenirler. Bu yüzden yabancı bir dili öğrenen öğrenciler dilin sadece yapısal özelliklerini değil hedef dilin konuşulduğu ülke insanlarının dil ile bağlantılı olan dünya görüşünü de öğrenmeye ihtiyaç duyarlar (Kramsch, 1993). Yabancı dil olarak Türkçe öğretirken de Türk kültürünü ve Türk insanının değer yargılarını yansıtmak önemlidir (Bayyurt, 2011; Güzel ve Barın, 2013). Ancak bu hiçbir şekilde kültürel ögelerin pasif şekilde öğrenilmesi anlamına gelmez, aksine bu ögelere eleştirel yaklaşmak hedeflenmelidir (Canagarajah, 1999; Kumaravadivelu, 2008).

Bu tür bir eleştirel yaklaşım öğrencilerin aldıkları örnekleri aynen kopya etmeden özgün şekilde yeniden yarattıkları tür odaklı yaklaşımda mümkündür. Bu yaklaşımda kuralcı bir şekilde yapı öğretiminden kaçınıldığı gibi öğrencilerin yaratıcılıklarını ortaya koymaları ön plandadır. Bu yaratıcılığın gelişmesi için örnek metinleri paylaşırken öğretmenler, öğrencilerden bu metinlere eleştirel gözle bakmalarını ve özgün metinler oluşturmalarını ister. Tür odaklı yabancı dil öğretiminde bağlam bilgisi tartışıldıktan sonra o türe örnek metinler incelenir. İlk önce öğretmenle veya daha bilgili sınıf arkadaşlarıyla hedef türe örnek metin oluşturan öğrenciler giderek özgürlük kazanarak kendi metinlerini yardım almadan oluşturmaya başlarlar. Bu sürecin son basamağında da kendi metinlerini arkadaşlarının metinleriyle karşılaştırarak birbirlerine dönüt verirler (Hyland, 2004). Bu esaslar üzerine kurulu olan tür odaklı yabancı dil öğretimi için yazma ve konuşma etkinlikleri düzenlerken dikkat edilmesi gereken bazı önemli noktalar vardır.

Tür odaklı yazma derslerinde iki temel başlangıç noktası önerilebilir:

Temalar gerçek yaşam durumları veya konular olarak görülebilir ve hayatta belli durumlarda veya belli konular üzerine belli tür yazılar yazmamız gerekebilir (Hyland, 2004). Temaların seçimi gene öğrencilerin ilgi ve ihtiyaçlarına göre yapılmalıdır. İşe başvurmak, müşterinin sorununa yanıt yazmak veya üniversiteye kaydolmak belli türde yazıları gerekli kılan durumlara birkaç örnektir. Metin odaklı yazma derslerinde ise belli bir tür seçildikten sonra bu türe örnek oluşturabilecek metinler seçilir ve incelenir. Bu tip incelemeler sınıf içi veya sınıf dışı etkinliklere temel oluşturabilir. Bu metinlerin seçiminde öğrenci ilgi ve ihtiyaçlarının yanı sıra birkaç ilkeye daha önem verilir:

3)Öğrenci ihtiyaçları göz önüne alındığında en önemli becerileri
içermesi,

4)Metin etrafında düzenlenen etkinliğin de basitten zora doğru ilerlemesi (Hyland, 2004).

Uygulamada yer alacak tür çeşitleri de kendi içinde öğrenciden ne beklediğine bağlı olarak basitten zora doğru sıralanabilir. Öğrencilerin kullanımda kolaylık kazanması hedeflenen akademik türler (makale, konferans sunumu, kitap incelemesi, tez vb.) ve bunlar için düzenlenen etkinlikler öğrencilerin akademik dünyada güçlenmesini ve söz sahibi olmasını hedeflemektedir (Swales, 1990).

Tür odaklı konuşma dersleri için ise Burns ve Joyce (1997) izlenmesi gereken bazı basamaklardan söz eder:

Derslerin işlenişi yukarıdaki basamaklarla sıralansa da bazı basamakların aynı anda oluşması durumları da olasıdır. Örneğin üçüncü ve dördüncü basamaklar iç içedir; dil olayları ve onları oluşturan türler birbirinden kolay kolay ayrılamaz. Burns ve Joyce (1997) yukarıdaki basamakları anlamlı kılabilmekiçin üniversite hazırlık kursunu örnek olarak verir ve dersin işlenişini paralel bir biçimde şöyle basamaklandırır:

5)  Öğrencilerin akademik kurumlardan, akademik uygulamalardan
beklentileri, öğrenci ve öğretmen rolleri gibi sosyokültürel bilgilere
ihtiyacı vardır,

Sonuç

Tür odaklı dil öğretimi, genel anlamda bağlama duyarlı, hedef kitlenin beklentilerini ve sosyal ortamların ihtiyaçlarını göz önünde bulunduran bir öğrenme sürecine işaret eder. Bu süreçte öğrencileri iyi tanımak, onlara uygun esnek izlenceler hazırlayabilmek ve bu anlayışla derslerin uygulama basamaklarını önermek önemlidir. Ancak bu önerinin kuralcı olmak yerine betimleyici unsurlar taşıması gerekmektedir. Yapısalcı felsefenin buyurgan özelliğinden uzak bir anlayışla hazırlanmış olan programların öğrencilerin dili daha doğal ve gerçekçi ortamlarda öğrenmelerine yardımcı olabileceği düşüncesi iyi bir başlangıç olarak görülebilir. Tüm dünyada tartışılan ve yabancı dil öğrenme ortamlarına önerilen tür odaklı yabancı dil öğretimi, Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesi açısından da tartışmaya değerdir.

Kaynakça

Bakhtin, M. (1986). The Problem of Speech Genres. Speech Genres and Other Late Essays in (pp. 66-102). (C. Emerson and M. Holquist, Eds.). Austin: University of Texas.

Barton, D. (1994). Literacy: An Introduction to the Ecology of Written Language. Oxford: Blackwell.

Bayyurt, Y. (2011). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Kültür Kavramı ve Sınıf Ortamına Yansıması. Yabancılara Türkçe Öğretimi: Politika, Yöntem ve Beceriler içinde (ss. 29-43). (D. Yaylı ve Y. Bayyurt, Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.

Bayyurt, Y. ve Yaylı. D. (2011). Giriş. Yabancılara Türkçe Öğretimi: Politika, Yöntem ve Beceriler içinde (ss. 1-4). (D. Yaylı ve Y. Bayyurt, Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.

Burns, A. and Joyce, H. (1997). Focus on Speaking. Sydney: NCELTR.

Canagarajah, A. S. (1999). Resisting Linguistic Imperialism in English Teaching. Oxford: Oxford University Press.

Flower, L. (1994). The Construction of Negotiated Meaning: A Social Cognitive Theory of Writing. Carbondale, IL: Southern Illinois University Press.

Flowerdew, J. (1993). An Educational or Process, Approach to the Teaching of Professional Genres. ELT Journal, 47(4), 305-316.

Güzel, A. ve Barın, E. (2013). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi. Ankara: Akçağ.

Hyland, K. (2004). Genre and Second Language Writing. Ann Arbor: The University of Michigan Press.

Johns, A. M. (1997). Text, Role and Context: Developing Academic Literacies. Cambridge: Cambridge University Press.

Kern, R. (2000). Literacy and Language Teaching. Oxford, UK: Oxford University Press.

Kramsch, K. (1993). Context and Culture in Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.

Kumaravadivelu, B. (2008). Cultural Globalization and Language Education. New Haven, CT: Yale University Press.

Martin, J. R. and Rothery, J. (1986). What a Functional Approach to the Writing Task Can Show Teachers About 'Good Writing'. Functional Approaches to Writing: Research Perspectives in (pp. 241-265). (B. Couture, Ed.). Norwood, NJ: Ablex.

New London Group. (1996). A Pedagogy of Multiliteracies: Designing Social Features. HarvardEducational Review, 66(1), 60-92.

Paltridge, B. (2001). Genre and the Language Learning Classroom. Ann Arbor: The University of Michigan Press.

Pennycook, A. (1996). Borrowing Others' Words: Text, Ownership, Memory, and Pligiarism. TESOL Quarterly, 30(2). 201-230.

Swales, J. (1981). Aspects of Article Introductions. Birmingham, UK: Aston University, The Language Studies Unit.

Swales, J. (1986). A Genre-Based Approach to Language Across the Curriculum. Language Across the Curriculum. Anthology Series, 15. (M.L. Tickoo, Ed.). Singapore: SEAMEO Regional Language Centre.

Swales, J. (1990). Genre Analysis: English in Academic and Research Settings. Cambridge: Cambridge University Press.

Swales, J. (2004). Research Genres: Explorations and Applications. Cambridge: Cambridge University Press.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society. (M. Cole et al, Eds.). Cambridge, MA: Harvard University Press.

    

 Sosyal ağdan bizi takip ederek yeniliklerden haberdar olabilirsiniz.

Telif hakları için tıklayınız...                                                        
Copyright © 2010 Türkçede.org                                                 Türkçenin öğretiminde katkısı olması dileğiyle...