Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Balkanlı Öğrencilerin Yazılı Anlatımda Yaptıkları Hatalar Üzerine Tespitler

Bu çalışmada, Balkan ülkelerinden gelen ve Türkçeyi Türkiye'de yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yazılı anlatım sırasında yaptıkları genel yazım ve dilbilgisi hatalarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Ankara Üniversitesi TÖMER İstanbul-Taksim Şubesinde Türkçe öğrenen Balkan ülkelerinden gelen öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada, öncelikle TÖMER'de Türkçe öğrenen Balkanlı öğrenciler taranmıştır. Bu işlemin ardından öğrencilere çeşitli yazılı anlatım konuları verilmiş olup bu konulardaki görüşlerini yazılı olarak ifade etmeleri istenmiştir. Öğrencilerin Türkçe seviyelerinin birbirinden farklı olması sebebiyle alt seviyelerde okuyan dil öğrencilerinden daha basit konularda yazı yazmaları istenmiştir.

Okutmanların ve öğrencilerin bilgisi ve izni dâhilinde oluşturulan yazılı anlatımlar, yazılı anlatımı değerlendirme ölçeği ve tarama yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Değerlendirme aşamasında öncelikle öğrencilerin yaptıkları hatalar sınıflandırılmış ve hata yapılma sıklıkları ülkelere göre belirlenmiştir. Buradan yola çıkılarak öğrencilerin ülkelere göre sıklıkla hangi hataları yaptığı ortaya konulmuş olup tespit edilen hatalardan yola çıkılarak önerilerde bulunulmuştur.

Yabancı dil öğretiminde uyulması gereken temel ilkeleri yabancı dil öğrenme kuramları ortaya koymaktadır. Bu kuramlardan her biri, yabancı dil öğretiminin hedefi olan dört temel dil becerisini kazandırmayı kendi bakış açısına göre ele almıştır ve bununla birlikte her kuram dört temel dil becerisinden bazılarına daha fazla ağırlık vermiştir (Arslan, 2009: 44). Buna göre yabancı dil öğretim kuramları incelendiğinde, geleneksel dil öğretim kuramının, çeviri ve dilbilgisi kurallarının öğretilmesini; davranışçı kuramın, dört temel dil becerisinden konuşma ve dinleme becerilerinin geliştirilmesini; bilişsel öğrenme kuramı ile iletişimsel-işlevsel yaklaşımın ise dilin iletişim işlevini geliştirmeyi hedeflediği görülmektedir. Yapılandırmacı öğrenme kuramı ise dört temel dil becerisini bağımsız öğrenme biçimiyle gerçekleştirmeyi amaçlamaktadır (Demircan, 2005: 143-261; Budak, 1994: 5­13). Görüldüğü üzere sözü edilen yabancı dil öğrenme kuramlarında yazma becerisinin geliştirilmesine konuşma, okuma ve dinleme becerilerine göre daha az yer verildiği söylenebilir.

Raimes (1983: 4)'a göre; "ana dilini yazma becerisi, konuşma becerisinde olduğu gibi aile ve çevreden doğal yollarla edinilen bir süreç değildir. Aksine okulda öğrenilen sistematik bir eğitimi gerektirmektedir ve zordur. Dolayısıyla yazma ve konuşma süreçleri birbirleriyle özdeş değildir." Aynı şekilde yabancı dil öğretim sürecinde de yazma becerisinin edinilmesi aşaması, konuşma becerisinden çok daha farklı bir seyir izlemektedir. Yani dil öğrencisi dinleyerek konuşmayı öğrenebilse bile yazma becerisinde aynı başarıyı gösteremeyeceği ve bir öğreticiye ihtiyaç duyacağı kesindir.

İnal'ın (2006: 181) da belirttiği üzere "araştırmalar, yazma becerisinin zor bir beceri olduğuna dikkat çekerek öğrencilerin ve hatta birçok yetişkin insanın en çok yazma dersinde zorlandığını ve yazma dersi ile ilgili Türkiye'de ve dünyada sorunlar bulunduğunu göstermektedir". Buna koşut olarak Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin de yazma becerisini geliştirme çalışmalarında zor bir süreçten geçtikleri gözlemlenmektedir.

Türkçenin dilbilimsel ve dilbilgisel özelliklerini öğrenen yabancı dil öğrencileri, öğrendiklerine bağlı olarak yazma becerisini geliştirme aşamalarında düşünmeye, düşüncelerini bir araya getirmeye ve kendi dillerinden çok farklı tümceler kurarak iletişim kurmaya (Selvikavak, 2006: 15-16) çalışmaktadırlar fakat "yazma becerisinin tek amacı insanlarla iletişim kurmak değildir; aynı zamandayazma; dil öğrencilerine sözcükleri, dilbilgisel yapıları, deyimleri vb. doğru öğrenip öğrenmediklerini kontrol etme fırsatı da vermektedir" (Raimes, 1983: 3). Bunun yanında yazma sadece öğrencinin kendi dil düzeyini ölçmesini değil, yabancı dil öğreticilerinin de değerlendirme yapabilmesini sağlamaktadır. Bu sebeple yazma becerisinin bir dönüt kaynağı olması durumu da kabul edilerek bu beceriye gereken önem verilmelidir.

Amaç

Bu araştırmada yukarıda da belirtildiği üzere yazma becerisinin aynı zamanda bir dönüt kaynağı olması nedeniyle Balkan ülkelerinden gelip Türkiye'de Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarındaki dilbilgisi, yazım vb. hataları tespit edilmiş, Türkçeyi yabancı dil olarak öğretenlere yol gösterici olmak ve öğrenme-öğretme sürecine katkıda bulunmak amaçlanmıştır.

Araştırmanın Modeli

Araştırma, nitel olarak desenlenmiştir ve araştırma verileri doküman incelemesi yoluyla elde edilmiştir. Araştırma kapsamına alınan yazılı anlatım örnekleri, tarama tekniği kullanılarak incelenmiş ve yapılan incelemeye göre bu yazılı anlatımlarda öne çıkan hatalar tespit edilerek istatistiksel bilgi verilmiştir.

Çalışma Grubu

Araştırmanın çalışma grubunu Ankara Üniversitesi TÖMER İstanbul-Taksim Şubesinde Türkçe öğrenen; A1, A2, B1, B2 ve C1 düzeyinde olan Balkanlardan gelen öğrenciler oluşturmaktadır.

Araştırmada 2011 Mayıs - 2012 Ağustos tarihleri arasında Ankara Üniversitesi TÖMER'de Türkçe öğrenen, 200 öğrencinin yazılı anlatım sınav kâğıtları örneklem olarak seçilmiştir. Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin ülkelere göre dağılımı aşağıdaki gibidir:

Devamını okumak için tıklayınız...

    

 Sosyal ağdan bizi takip ederek yeniliklerden haberdar olabilirsiniz.

Telif hakları için tıklayınız...                                                        
Copyright © 2010 Türkçede.org                                                 Türkçenin öğretiminde katkısı olması dileğiyle...