Acıkan doymam; susayan kanmam sanır

İnsan, kendisine gerekli olan bir şeyden uzun süre yoksun kalırsa ona karşı olan tamah ve iştahı artar.

Sonra onu elde edince, ne kadar çok olursa olsun, ken­disine yetmeyeceğini sanır. Aç insanların, gördükleri her yiyeceği canlarının istemesi gibi. Bu tür bir açgöz­lülük ve tamah, kişileri küçük düşürücü bir özelliktir.

Aza kanaat edilmediği, eldekiyle yetinilmediği za­manlarda söylenir.

    

 Sosyal ağdan bizi takip ederek yeniliklerden haberdar olabilirsiniz.

Telif hakları için tıklayınız...                                                        
Copyright © 2010 Türkçede.org                                                 Türkçenin öğretiminde katkısı olması dileğiyle...